Ponad 70 hierarchów: kardynałów, arcybiskupów i biskupów odprawiło 18 czerwca 2008r. w katowickiej katedrze Chrystusa Króla Eucharystię. Msza zakończyła Rok św. Jacka oraz obrady 344. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski.Więcej 
Homilię wygłosił abp Józef Michalik.

Z okazji ZAKOŃCZENIA ROKU ŚW. JACKA w Katowicach z udziałem KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI odbył się koncert w Akademi Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach 

17 sierpnia w Kościół wspomina św. Jacka. W dniu tym życzymy polskim dominikanom, aby głosząc Słowo Boże i nauczając wszystkich, wszędzie i na wszelkie sposoby mieli zapał św. Jacka i czerpali  siły z Jego przykładu, częściej głosząc nam słowa o  Ojcu Założycielu Zakonu w Polsce.

Zespół redakcyjny  portalu

15 sierpnia 1257 r. W Krakowie w swoim klasztorze umiera św. Jacek, mając nie więcej niż osiemdziesiąt jeden lat i nie mniej niż 57.

Około godziny dziewiątej w uroczystość Najświętszej Maryi Panny, w czterdzieści lat od powstania Zakonu Kaznodziejskiego, w trzydzieści pięć lat od przybycia jako dominikanin do Polski, zakończyła się ziemska misja Jackowa.
Na naszym portalu opisaliśmy cuda dokonane zaraz po śmierci i widzenia  ludzi, które zostały spisane przez kronikarzy. Błogosławiona Siostra Bronisława, w dniu Jego śmierci, we śnie widziała św. Jacka prowadzonego do nieba przez Najświętszą Panienkę.
Odejście świętego Jacka tak oto opisano: "Gdy choroba się wzmagała, wezwał do siebie starszych braci i powiedział im: -"Bracia najdrożsi, gdy na wezwanie Boże jutro mam opuścić ten świat, pragnę pozostawić wam to, co usłyszałem z ust ojca naszego Dominika, żebyście byli pokorni, mieli wzajemną miłość i zachowali dobrowolne ubóstwo. Bo to jest testament wiecznego dziedzictwa"". Nazajutrz odmówił brewiarz i z największą skruchą przyjął sakramenty święte.  W otoczeniu modlących się i płaczących braci, wzniósł ręce do nieba i ze łzami zaczął odmawiać psalm: "W Tobie Panie położyłem nadzieję". Gdy wypowiedział: "W ręce Twoje oddaję duszę moją" odszedł na wieczną misję do Królestwa Niebieskiego.

Wiele się dobrego stało w miniony rok. Na nasz portal według statystyk było ponad 200 tys. wejść z całego świata. Uroczyście obchodzono 750 rocznicę śmierci św. Jacka w Rzymie. Ze Śląska wyruszyła pielgrzymka do Rzymu, której towarzyszyły liczne uroczystości wraz z występami zespołu "Śląsk". Odprawiono uroczyste msze św  w bazylice św. Sabiny w której przyjął św. Jacek habit dominikański i w bazylice św. Piotra w Watykanie. Powalczyliśmy o Jacka w Rzymie . Odkryliśmy go na kolumnadzie Berniniego . Młodzież na Lednicy przybrała Go na swojego patrona w III tysiącleciu. Powstał film telewizyjny o  św. Jacku. Odbyło się kilka konferencji naukowych, odkryto kilka starych dokumentów i wydano kilka książek. Opublikowano też wiele artykułów. Duży to dorobek ostatniego okresu. Szukałem śladów miłości do św. Jacka w Peru i Boliwii.  Nadrabiamy utracony czas. Jest już wiele nowych zapowiedzi ożywienia kultu św. Jacka

My na naszym portalu dalej odkrywamy w św. Jacku wzorzec postępowania, poprzednie pokolenia widziały w nim przede wszystkim  cudotwórcę. Dziękujemy Ci św. Jacku za wstawiennictwo w intencjach przekazywanych przez internautów na nasz portal nakłaniających do wspólnej modlitwy. Prowadź i wspomagaj nas dalej.

ENTER

Dziękuję Iwonie za pomoc w redakcji tego artykułu

Mógł być ! Zaglądając z naszej perspektywy w XIII wiek spróbujmy postawić taką tezę.  

Królestwo Księdza Jana, mityczne królestwo, miało leżeć gdzieś na Wschodzie. Przy drodze, którą nazwą współcześnie "jedwabnym szlakiem" idącym gdzieś  na koniec świata,  skąd już od VI w.  pozyskiwano jedwab - materiał na szaty, okryty tajemnicą cesarzy Chin. Przekonana o istnieniu takiego królestwa była cała średniowieczna Europa. Dalekie ziemie na Wschodzie nazywano też Indiami,  krainą tysiąca miast, potworów i cudów, za nią miał leżeć biblijny Raj. Wiara w chrześcijańskie państwo na Wschodzie, była tak wielka, że nawet poselstwo do niego wysłał w 1177r papież Aleksander III, lecz nagle przepadło ono bez wieści i nie wróciło z misji. Widziano w Księdzu Janie potencjalnego sojusznika w walce o wyzwolenie Ziemi Świętej.  Nadzieja, że nadciągnie z odsieczą, była tak silna, że kiedy w XIII w. Mongołowie stanęli pod Jerozolimą, chrześcijańscy mieszkańcy miasta w pierwszym momencie byli przekonani, że to ksiądz Jan przybywa, by ich wyzwolić z rąk Saracenów